Sevgistanbul

Son zamanlarda büyük şehirlerden kaçıp neredeyse köy hayatına dönmek pek bir moda. Ya da benim gözüme bu haberler daha çok çarpıyor.Herkeste bir organik takıntısı ama daha da önemlisi insanlardan kaçma isteği. Tamam, insan insanın kurdu ve birbirimize verdiğimiz zararı doğada başka hiç bir şey bize veremez ama cidden doğru insanlarla olunduğunda insan aynı zamanda başka [...]

Yıllardır yazmadığıma şaşırdığım bir konu buldum.Bayan kelimesi.Bu kelimenin kullanımına sinir oluyorum. Hele hele hemcinslerim tarafından kullanılıyorsa.Bana temel olarak lümpen geldiği için belki de.Bu konuda son günlerde yazılmış iki yazıyla karşılaşınca bu konuda iki çift laf etmenin zamanı geldi diye düşündüm. Kürşat Bumin bir akademisyenden alıntı yaparak erkeklerden söz edilirken bay denmezken kadınlardan bahsedilirken bayan denmesini [...]

Referandumdaki oyum evet olacak.Bunu su yüz derecede kaynar doğallığında söylüyorum çünkü aksi bana öyle tuhaf ve anlaşılamaz geliyor ki Türkiye gibi yıllarca askeri darbelerden, bürokratik oligarşiden ve vesayetten ve bunun sonuçları olan hesap verilemezlikten çekmiş ve çekmekte olan bir ülkede.

Geçtiğimiz hafta içinde sanki yeterince saçma tartışmamız ve vakit kaybımız yokmuş gibi bir de nurtopu gibi mühür meselemiz çıktı ortaya ve evet yazan mühürlerin tercih olarak değiştirileceği açıklandi. Ayşe Arman sağolsun!Ayşe Arman okumuyorum diyemem. Tam aksine kaçırsam bile geri dönüp arşivden okuduğum da oluyor özellikle ropörtajlarını ilginç bulduğum için,ama bazen öylesine aptalca şeyler yazıyor ki bunları söylemek için ya gerçekten zeka ve algılama seviyesinin düşük olması lazım ya da başka bir niyeti diyorum.

Ramazan’a hazırlıksız da olsa İstanbul’da başlamanın ne kadar güzel olduğundan bahsedecektim ki üç günü bitti bile!Ramazan nedeniyle çalışma mekanım değişse de tempomuzda hiç bir değişiklik olmadığı için aslında saatler nasıl geçiyor anlamıyorum.Sadece susuzluk fena hissediliyor ki bu kadar sıcak günlerde o kadarı da normal.

Geçenlerde Nihal Bengisu Karaca (kolaylık olsun diye NBK diyeceğim), referandumdaki pozitif ayrımcılık maddesine önce hayır diyen Ali Bulaç’ın özetle kadının yeri fıtraten aslında evidir mealindeki yazısına nefis bir cevap yazınca içimin yağları eridi. Ve bir kez daha fark ettim ki biz ne istediğimizden çok ne istememizin doğru olduğu ya da gerektiğine dair yönlendirmelerle, yani dışarıdan kaynaklanan sebeplerle toplumsal rollerimize büründürülüyor ve bize verilenlerle mutlu olmamız gerektiğine inandırılıyoruz.

Neredeyse herkesin öyle ya da böyle tatile ‘çıktığı’ ya da bir yerlere gitmese bile işlerinde mevsimden kaynaklanan bir yavaşlamaya girdiği bir dönemdeyiz.
Ben de bu sene beklenmedik biçimde kesintisiz 15 gün ara verebilince önce mutlu oldum. Zira benim işimde iki hafta kesintisiz izinli olmak aslında istisnai bir durum ama bu sene öyle denk geldi.

Haberler sanki hiç gündeme bomba gibi düşmesi gereken Taraf’ın manşeti yokmuş gibi yazın ne yenmeli gibi artık ezbere bildiğimiz şeylerden bahsedip insanı bayarken ben de kendi kararsızlıklarımdan bıkmış vaziyette bir yaz gününü daha bitiriyorum.

Yazarımız yıllık izninin bir böülünü kullanacağından bir süre yazılarına ara verecektir klişe ifadesini kullanabiliyor olmaktan mutluluk duyuyorum doğrusu.Her ne kadar Cumartesi çalışsam ve Pazar başlamış iznimin resmi olarak sadece 5 (beş) gününü kullanacak olsam da henüz tatil havasına girmiş değilim.

Fatma K. Barbarosoğlu’nun Osmanlı ekmeği mi Alman ekmeği mi başlıklı yazısını gördüğümde yazının dönüp dolaşıp Türk modernleş-eme-mesinin en temel sorunlarından biri olan başörtü meselesine geleceğini tahmin etmiyordum doğrusu. Aklıma her geldiğinde okuyup beğendiğim ve derinlikli bulduğum halde bir türlü alışkanlık haline getiremediğim bir sosyolog Barabaraosoğlu. Haliyle yazıının organik ekmeklerin ötesinde bir şeylerden bahsedeceğini tahmin etmek zor değildi. Yine de toplumsaki kutuplaşmanın hala bu derece olduğunu görmek hem içimi sızlattı hem de ürküttü beni.